Van zes maanden naar vijf jaar borstvoeding én tandemvoeden

Toen de borstvoeding na mijn eerste bevalling er letterlijk uit stroomde, was ik dan ook dolgelukkig. Die veelste grote borsten waar ik vroeger altijd een hekel aan had, waren dus toch ergens goed voor! 

Mijn doel was om een half jaar borstvoeding te geven, daarna keken we wel verder als ons dochtertje aan de hapjes zou beginnen.

Borstvoeding geven ging me makkelijk af, maar opnieuw zwanger worden bleek lastiger. Onze wens voor een tweede kindje was groot. Toch kreeg ik van zowel de huisarts als de fertiliteitskliniek het advies om te stoppen met borstvoeding.

Dat vond ik hartverscheurend. Mijn dochter vroeg er nog dagelijks om en voor mijn gevoel moest ik kiezen tussen haar behoefte aan nabijheid en mijn verlangen naar een tweede kindje. Maar een paar maanden voordat ik eigenlijk zou stoppen, werd ik toch zwanger. We waren dolgelukkig. Tegelijkertijd las ik online dat kinderen soms vanzelf afhaken wanneer hun moeder zwanger is, omdat de samenstelling van de melk verandert en de smaak anders kan worden.

Het tegendeel bleek waar te zijn. Mijn oudste werd een ware milkaholic en bleef doordrinken. Ik vond het prima, wel was ik bang voor een vroeggeboorte. Bij kolfapparaten staat er namelijk ook vaak een waarschuwing op om niet te kolven weken voor de uitgerekende datum, omdat je hiermee een bevalling kan opwekken. Ironisch genoeg beviel ik exact op dezelfde termijn van beide dochters. 40 weken en 2 dagen. En allebei op een dinsdag 😉

Wat er toen gebeurde was echt geweldig! Niet alleen leerde onze meiden meteen om mama te “delen”, ook dronk mijn oudste alle stuwing weg. Ik had hier zoveel pijn aan gehad bij de eerste “ronde” en nu was de kraamtijd hierdoor zoveel relaxter! Ook kreeg ik geen toeschietreflex en er was meer dan genoeg melk voor beiden. Alleen als de oudste bij de opvang was, moest ik wel echt kolven, omdat ik anders ontplofte. Mijn borsten maakten immers voeding aan voor twee kinderen. Bij tandemvoeden drinken beide kinderen tegelijk borstvoeding, ieder aan één borst. Toch wel handig dat ik er twee heb!

Al snel gingen de meiden elkaar ook aaien of handjes vasthouden tijdens het tandemvoeden. Ze hadden de grootste lol wanneer ze “ruilden” van borst en zien mij volgens mij regelmatig als een menselijke speen en melkfabriek. Zodra de melk “op” is in de borst, gaan ze vaak bij papa liggen. Dan is het me weer duidelijk waar ik goed voor ben 😉

Ik blijf het bijzonder vinden hoeveel meningen van anderen je op je afgevuurd krijgt zodra je moeder wordt. De vraag “Ga je borstvoeding geven?” hoor ik regelmatig gesteld worden aan zwangere vrouwen. Wanneer je aangeeft dit niet te willen, ben je nog net niet de slechtste moeder van de wereld. Want “borstvoeding is immers het beste voor je kind”, toch? Ik vind het ironisch dat, wanneer je langer dan één jaar borstvoeding geeft, je het óók niet goed lijkt te doen. Het zou onnodig zijn, je zou je kind te veel verwennen, het ziet er gek uit en het “hoort” gewoon niet. Ik blijf de moedermaffia toch wel bijzonder vinden hierin. Ook zou ik mijn oudste klein houden en denken ze dat ze waarschijnlijk niet goed eet, omdat ik haar te veel borstvoeding geef. Ditzelfde hoor ik nooit over een papfles, die veel kids ook krijgen voor het slapen gaan. Of je nu melk uit een fles of uit een tiet krijgt, bemoei je liever met je eigen kind, denk ik dan.

Het moederschap heeft me gelukkig geleerd om de meningen van anderen steeds vaker naast me neer te leggen. Ik weet wat goed voelt voor ons, en dat is uiteindelijk het belangrijkst.

Voor de moedermaffia doe je het toch nooit helemaal goed. Dus waarom zou je daar je kostbare energie aan besteden? Die kun je veel beter stoppen in jezelf, je kinderen en, als je die hebt, je partner.

Er wordt mij regelmatig gevraagd wanneer we gaan stoppen. En eerlijk? Ik weet het niet precies. Ergens tussen nu en hun achttiende verjaardag, zeg ik dan.

Natuurlijk verlang ik er soms naar om mijn lichaam weer helemaal voor mezelf te hebben. Maar op een mensenleven is deze periode zo kort. Ooit komt er een laatste voeding, maar voor nu voelt het goed om nog even door te gaan.

Ik had nooit verwacht dat ons borstvoedingsavontuur zo zou lopen. Wat ik andere moeders vooral wil meegeven? Vertrouw op je moedergevoel. Jij kent je kind het allerbest.